Barbara Szymczak-Maciejczyk

Seria "Perspektywy Ponowoczesności" (t. VII): "Groza i postgroza"

Świat stworzony przez Anne Rice jest jednym z najdokładniej opisanych i najbardziej interesujących  wampirzych uniwersów. Wykreowana przez autorkę przestrzeń nie emanuje grozą wprost, lecz w subtelny, nieraz zawoalowany sposób przedstawia imaginarium nowoorleańskiej pisarki, wzbudzając jednocześnie lęk i fascynację. Nagromadzenie elementów piękna spotyka się tutaj z opisami krwawych uczt wampirów, makabry ich dekapitacji, pełnego poczucia rozpaczy i samotności. Prezentacja trojga głównych bohaterów o skomplikowanej psychice wzbudza empatię – czytelnik zaczyna współczuć nieumarłym, rozumie ich, przenosi sympatię ze śmiertelników (po których stronie znajduje się zwykle odbiorca) na istoty, których powinien się obawiać.

"Perspektywy Ponowoczesności", t. 6, Redakcja naukowa: dr Ksenia Olkusz, Krzysztof M. Maj, Kraków 2018, ISBN: 978-83-948889-0-9, ss. 85-114.

Spośród wszystkich dzieł Marii Kuncewiczowej dyptyk, na który składają się Fantomy (1972) i Natura (1975) wydaje się jednym z najbardziej intrygujących, bowiem pisarka zawarła w owej prozie autobiograficznej ponad trzy dekady swojego życia – odnosząc się również niejednokrotnie do jeszcze wcześniejszych chronologicznie dziejów swoich i swojej rodziny. Z uwagi na zebranie informacji biograficznych, zaprezentowany kunszt literacki oraz interesujące zagadnienia przedstawione w fabule, dyptyk stanowi niezwykle wdzięczny
materiał badawczy, a o prawdziwości tego stwierdzenia świadczy chociażby liczba rozmaitych opracowań naukowych dotyczących dyptyku. [...] Maria Kuncewiczowa jako pisarka korzystała zwykle z własnych – nie da się zaprzeczyć,
iż niezwykle bogatych i różnorodnych – doświadczeń. Świadectwa rozmaitych wydarzeń z jej życia znaleźć można w licznych książkach, jakie po sobie zostawiła. Autorka Cudzoziemki przez całe życie była zafascynowana obcością i cudzoziemskością, a ślady owej fascynacji są doskonale widoczne również w dyptyku Fantomy i Natura, w którym dała świadectwo odczuwanego przez siebie przez blisko dwie dekady wykluczenia ze strony zarówno brytyjskiej i amerykańskiej Polonii, jak i obywateli krajów, w których mieszkała.

"A Vampire Cannot Live in the Outskirts.
An Image of a City in The Vampire Chronicles by Anne Rice (Based on Interview with the Vampire and The Vampire Lestat)"

The chapter by Barbara Szymczak-Maciejczyk delivers an analysis of the creation of eighteenth-century Paris and nineteenth-century New Orleans as cities that become lairs for covens of vampires. The American writer describes, in a very picturesque manner, the atmosphere and the operations of erstwhile cities while embedding monsters
of an undead nature. The text addresses several issues. There is the labyrinth of the Gothic space; Rice writes of gothic features that include secret passages, abandoned cemeteries, secret rooms, dead-end towers and catacombs which are homes to the Parisian vampires. The author of the paper uses the term “labyrinth” which was coined by Agnieszka Izdebska. The article explores the solitude of an individual in a metropolis. It expounds on the culmination of that solitude with the transformation of a mortal man into the immortal vampire (e.g. kidnapping Lestat, Louis being in dangerous places, leaving Claudia by her dead mother). It also tackles the issue of mirror imagery between the mental state of the characters and the condition of the city and
their location at any given moment. The author also points out that the vampires’ desire is not merely driven by hunger and bloodlust but also by a desire for the accumulation of wealth including freely participating in the exchange of money for goods and services. The paper highlights the differences in the understanding of economic issues from the perspectives of a citizen of the Old Continent and the New World.
Furthermore, it aims to identify Rice’s methods of creating space with a confined and dangerous element. These literary aesthetics include crossing of barriers to a home’s threshold and a temple and multiple labyrinthine structures. Other vivid imagery includes urban landscapes, e.g., side-streets, stone walls, crumbling stairways—all used as the living, breathing sarcophagus and feeding grounds for undead creatures that
hunger and thirst for human blood. The combination of these elements reveals creative and novel methods in Gothic writing and it provides a more modern adaptation for the character of the vampire.

Barbara Szymczak-Maciejczyk’s chapter The Witches, ghosts, and specters: The New Orleans House at the First Street delves into the haunted house described in The Witching Hour by Anne Rice. The house is haunted by Lasher, a half-demon, halfghost, and the souls of the dead members of the Mayfair family. The author contends that it is the family’s history that has considerable influence on the perception of the
house (both its exterior and interior). Every witch has left an indelible mark of her own personality and power, affecting the entire Mayfair family in each generation.
Personal family belongings accumulated in the house draw flashbacks of the past, family legends and extended historical narratives of the Mayfair family by strangers, enabling a post-memory discourse. Most of the novel characters dream of renovating the residence. The house on First Street is renovated—symbolizing an exorcism. Many references to Christianity and demonology occur in The Witching Hour exemplified
by the appearance of figures of saints, visits to church, setting of altars in the rooms of the witches, devotional articles and the theme of confessions breaking the power of the Mayfair house. The novel delves deeper into the occult by providing descriptions of the Candomblé religion and voodoo rituals. Attention was also drawn to Lasher,
whose origin and nature are not thoroughly explained. However, he has a tremendous impact on many aspects of the family’s life. Lasher’s powers allow the reader to infer that haunting is not related to a specific location (as evidenced by even the lack of obstacles to the emergence of Lasher in different places of the world), but rather, with certain persons. Interesting is Lasher’s connection with an emerald necklace, inherited
by successive generations of witches. For the Mayfair family, it is a sigil signifying that of the women were chosen as a beneficiary of the “great heritage”. In spite of the many failed attempts to expel spirits, Lasher makes the New Orleans House on First Street the focal point of their visitations.

The article titled Fatum and madness? An essay about Anne Rice's vampires tries to prove that insanity and vampirism are inseparably connected. The author analises the situation of a few immortals: Lestat, Louis, Gabriela and Nicolas. She also mentions some else characters.  She considers what a vampire's features are. The loneliness and madness are very important because every vampire has it. It showed up, that only mad people can became an immortal but only a few of them could overcome the insanity.

The article titled "Unveiling of the Life's Final Pages. Old Age and Death in Maria Kuncewiczowa's Late Prose" is concerned about her last books: "Przeźrocza. Notatki włoskie" (Slides. The Italian notes) and "Listy do Jerzego" (Letters to George). The author presents how this writer described old age and it features, e.g.  the diseases, loneliness or isolation. During analyzing both books the author perceived that Maria Kuncewiczowa had written about old age as good as it was her senility. Her life had a major influence on her writing. In "Przeźrocza" Kuncewiczowa showed issues connected with old age: worrying about her husband, diseases of her friends or limits dictated by her age. Furthermore, in "Listy do Jerzego", the image of old age is both painful and cruel in some way. The writer described how badly she lived through passing away love of her life, how she felt about her body and its issues. The conclusion is that the image of old age is difficult but very lively, after all.

Recenzja, pt.: "Jaka (naprawdę) jest starość? – recenzja książki <<Obraz starości w prozie Marii Kuncewiczowej>> Ilony Gołębiewskiej" zaczynająca się od strony 271, jest częścią dziewiątego numeru czasopisma Politechniki Koszalińskiej "Symbolae Europaeae" (1/2016).

Historia Harleen Quinzel aka Harley Quinn pokazuje, że nawet postać stworzona specjalnie dla drugiego planu może stać się prawdziwym fenomenem popkulturowym. Początki Harley sięgają początku lat dziewięćdziesiątych, kiedy zadebiutowała ona u boku Księcia Zbrodni jako głupiutka, acz całkowicie oddana mu partnerka, darząca Jokera (potencjalnie odwzajemnionym) uczuciem i wprowadzająca do fabuły aspekt romantyczno-komediowy. Jednak w ciągu niemal trzech dekad bohaterka ewoluowała tak znacznie, że z oryginalnym pierwowzorem ma już niewiele wspólnego.

Od dłuższego już czasu widoczna jest ogólnoświatowa tendencja do przedstawiania światów postapokaliptycznych. Jeśli do tego dodaje się wciągającą fabułę, przekonujący wątek miłosny, kilka irracjonalnych pomysłów, efekt może być co najmniej zadowalający. Jeżeli to wszystko dzieje się w epoce żelaza, węgla i pary, to zdecydowanie jest po co wybrać się do kina.